Na hevige discussies in de commissies is het voorstel tot verandering van de grondswet goedgekeurd in het parlement met 330 van de 549 stemmen.
Binnenkort zal het Turkse volk moeten stemmen in het referendum. Ik heb mijn sterke twijfels hoe gezond het is om naar zo’n stemming te gaan in een noodtoestand die geroepen is na verscheidene terreuraanvallen en een couppoging. Eén ding is quasi zeker; dat is dat Erdogan sterk zijn wil zal realiseren waarbij de tegenfront zich in een zeer verzwakte toestand bevindt.



Daarnaast heeft de Nationalistische Actie Partij (MHP) voor een grote deceptie gezorgd bij de Turkisten die minimaal aan gemeenschappelijk hadden met de MHP. Nog tot een jaar geleden zei de voorzitter van deze partij dat het presidentieel systeem het land ging verdelen. Het standpunt dat hij nu inneemt, kan men absoluut niet uitleggen met pragmatism. De Turkisten, die het gedachtegoed van Hüseyin Nihal Atsiz volgen, hadden uiteraard ook niet echt veel verwacht van de MHP. Ook al hebben de Turkisten een andere visie en andere argumenten, hadden ze toch een gemeenschappelijk mikpunt met de MHP. Het meewerken aan dit voorstel samen met de AKP was moeilijk te bedenken voor hen.


Heel veel macht geven aan een persoon die steeds beweerde dat hij “gemaipuleerd” werd door de EU, de VSA, de PKK en de Gülenisten is gewoonweg krankzinnig. En elke keer vondt Erdogan een zondebok. “Het ontbinden van het parlement, een noodtoestand oproepen, het leiden van het leger, meer macht toestaan aan kantons” en dergelijke bevoegdheden overlaten aan één persoon is enorm gevaarlijk.

Laten we even denken als het grootste deel van de bevolking: “Onze waardevolle president Erdogan zal supergoed regeren in het presidentieel systeem”, “Erdogan heeft veel geleerd uit zijn fouten” etc. Wat erna? Erdogan kan hierna nog één keer verkozen worden. Daarna moet er gestemd worden voor een nieuwe president. Wie kan er verzekeren dat de nieuwe president goed gaat regeren? Door het blokkeren van de mechanismes die de president controleren, is meer kans geven om fouten te maken.

Het parlement komt regelmatig samen om de voorstellen te stemmen. De bijeenkomsten hebben een grote invloed om een publieke opinie te vormen. Deze opinies kunnen leiden naar grote protesten waardoor sommige voorstellen worden ingetrokken. Het meest recente voorbeeld is het voorstel m.b.t. de amnestiewet voor verkrachters. Het volk kan soms ook de wetgevende macht controleren. De volksvertegenwoordigers moeten uiteraard luisteren naar het volk.

Wat wordt er nu verwacht van ons?


De bevoegdheden die we tijdens het Onafhankelijkheidsoorlog hebben verkregen van het paleis in Istanboel, willen ze ons om terug af te geven aan een ander paleis in Bestepe, Ankara. Niemand mag verwachten van ons dat we JA gaan stemmen aan een eenmansregering, zeker niet aan een eenmansregering die weinig gecontroleerd mag worden.

Het feit dat MHP ook JA gaat stemmen, geeft ons al een beeld wat de uitslag zal zijn van het referendum. Wij gaan ongetwijfeld NEEN stemmen. Ook al zijn we net als de mier die water draagt om de brand te blussen in het verhaal van Ibrahim. In donkere tijden kunnen we op z’n minst zeggen dat we niet hebben bijgedragen aan de graaier(s).

Soms krijg ik het gevoel om niet hopeloos te zijn maar ik zie geen hand voor ogen. Het volk moet zich z.s.m. verlossen van deze hysterische crisis.

Bir Yorum Yazın


  • Gebruikers op pagina

    Nu online: 1
    Globaal: 646053